RFID kontra NFC. Co było pierwsze, a… co jest lepsze?

RFID vs. NFC

Postęp technologiczny wymusił w wielu dziedzinach (nie tylko związanych z przemysłem) konieczność zwiększenia automatyzacji procesów. Tyczy się to również maszyn wykorzystywanych w procesach produkcyjnych. Dzisiaj ich podstawową „kompetencją” jest rozpoznawanie określonych obiektów. Istnieją różne techniki pozwalające maszynie na właściwą ocenę danego przedmiotu – w niniejszym artykule omówimy technologie RFID oraz NFC. Wyjaśnimy sposób ich działania, różnice i możliwości zastosowania.

RFID, czyli radio-frequency identification

RFID to technologia bezprzewodowej komunikacji między czytnikiem a daną etykietą. Najczęściej taka etykieta (tag) RFID jest zasilana w sposób bezprzewodowy przez czytnik przy wykorzystaniu fal radiowych (istnieją jednak etykiety RFID zasilane przy pomocy baterii). Wykorzystanie etykiet RFID w praktyce ma służyć prawidłowej identyfikacji obiektów, jakie umiejscowione są w polu działania czytnika, poprzez odczyt unikalnych identyfikatorów zapisanych w pamięci etykiet – mogą to być numery identyfikacyjne określonych obiektów lub ich krótki opis.

NFC, czyli Near Field Communication

NFC to technologia bezprzewodowej komunikacji wykorzystywana wyłącznie przy bliskich odległościach. NFC bazuje technologicznie na rozwiązaniach RFID, jednak jest jednocześnie autonomiczną formą komunikacji bezprzewodowej. Komunikacja bliskiego zasięgu stała się tak popularna z uwagi na złożone możliwości wykorzystywania jej do autoryzowania różnego typu czynności oraz przesyłania niewielkiej ilości danych.

RFID vc NFC – co było pierwsze?

Protoplastą NFC jest RFID. Już w 1983 roku zostały złożone pierwsze patenty związane z technologią RFID, a w 1997 roku wczesna forma technologii NFC znalazła swoje zastosowanie w zabawkach. Jednak obie te technologie różnią się w swoich podstawowych założeniach.

… więc co jest lepsze?

Nie sposób stwierdzić, która technologia jest lepsza, gdyż każda z nich ma różne zastosowania. Urządzenia oparte na technologii NFC pracują z wykorzystaniem wysokiej częstotliwości 13.56 MHz. Teoretyczny zasięg etykiet wynosi około 20 centymetrów, jednak w praktyce dystans dzielący urządzenia, które wymieniają pomiędzy sobą określone dane, musi wynosić około 5-6 centymetrów.

Urządzenia oparte na technologii RFID definiuje natomiast kilka różnych częstotliwości pracy.

Wyróżniamy:

  1. RFID niskiej częstotliwości (LF 125 kHz) – zasięg do około 10 centymetrów,
  2. RFID wysokiej częstotliwości (HF 13.56 MHz) – zasięg do około 150 centymetrów,
  3. RFID ultra wysokiej częstotliwości (UHF 865 – 868 MHz, 902 – 928 MHz) – zasięg do około 12 metrów,
  4. RFID wykorzystujący aktywne znaczniki (2.5 GHz) – zasięg do około 100 metrów.

Technologia RFID udostępnia komunikację jednostronną, którą można najprościej wyrazić jako czytnik -> tag, z jednoczesną możliwością odczytu i zapisu danej informacji. NFC z kolei rozszerza standard RFID dzięki trzem trybom przekazywania informacji:

  1. trybowi pasywnemu, dzięki któremu możliwy jest bezprzewodowy odczyt oraz zapisywanie danych na nośniku nieposiadającym własnego zasilania. W praktyce wygląda to tak, że urządzenie nawiązujące połączenie z określonym tagiem generuje pole elektromagnetyczne, którego zadaniem jest momentalne zasilenie mikrochipa,
  2. trybowi aktywnemu, dzięki któremu możliwa jest komunikacja między dwoma aktywnymi urządzeniami wymieniającymi pliki, z których każde generuje pole elektromagnetyczne,
  3. trybowi emulacji pasywnej etykiety NFC poprzez aktywne urządzenie, dzięki któremu możliwe są m.in. płatności zbliżeniowe.

Zastosowanie RFID i NFC w praktyce

Technologię NFC stosuje się powszechnie przy elektronicznych płatnościach zbliżeniowych, a także w sytuacjach, w których konieczny jest bezprzewodowy odczyt i zapis informacji przy użyciu tabletów czy telefonów – przy parowaniu urządzeń, automatyzacji ich konfiguracji czy w końcu przy „odczytywaniu” plakatów, ulotek lub interaktywnych naklejek. W IBCS Poland stworzyliśmy oprogramowanie wykorzystujące technologię NFC – icmCheck, które pozwala na weryfikację oryginalności danych obiektów dzięki ich systemowi specjalnego znakowania, w ramach którego każdy tag ma swój unikalny numer.

Technologię RFID wykorzystuje się z kolei głównie w przemyśle. Ogromną rolę odgrywa przy identyfikacji danych produktów, w kontroli łańcucha dostaw, gospodarce magazynowej czy zarządzaniu kontrolą dostępu. Stosuje się ją również w przypadku kontroli biletów elektronicznych, mikropłatności, programów lojalnościowych czy opłat drogowych. W IBCS Poland stworzyliśmy oprogramowanie wykorzystujące technologię RFID – ibcsDragon, które umożliwia wykorzystanie technologii automatycznej identyfikacji do gromadzenia określonych danych.

Udostępnij ten artykuł